Verslag survival Wesepe

Op zondag 29 maart vond de jaarlijkse run in Wesepe weer plaats. Veel van de jeugdleden van survival Beltrum deden mee. Paul Geessinck deed verslag. Foto’s van Paulien Boverhof.

Op zondag 29 maart om 7.30 uur reveille, iedereen uit bed want het is weer een survival zondag. Dit keer naar Wesepe, gezien de wedstrijden in Groningen en Friesland voor ons bijna een thuiswedstrijd (toch nog een uur rijden).

Bart en Teun hebben zich beide ingeschreven voor de JSC wedstrijden, Anne en ik voor het recreatieve parcours. Na de hevige regenval van de dag ervoor was het deze morgen in Beltrum kraakhelder, echter in Wesepe aangekomen trok de lucht dicht en was het gedaan met het mooie weer. De auto mocht in een drassig weiland, welke daags ervoor nog even was geïnjecteerd, zodat iedereen vast aan de boerenlucht kon wennen.

start

 

 

Als eerste was Bart om 10.20 uur aan de beurt. Het tempo bij de JSC-B is hoog, zeker in het begin. Bart zat er goed bij, rond de vierde plek, ook Ruud Groot Zevert liep direct na de start bij de eerste tien. Doordat het daags ervoor zoveel had geregend, was het parcours zwaar. Met name de sloten waren tot de nek gevuld met water en koud. Tot aan de grote kraanhindernis liep Bart bij de eerste drie, Ruud was inmiddels opgeklommen rond de top 5.

 

Bij de kraanhindernis moest de jeugd door het water, en daarna via netten en strakke touwklimmen omhoog naar een balkswing hoog boven het water. Het hoge tempo in het begin begon hier de koplopers op te breken, Bart oogde echter nog fit en nam hier de kop over.


wesepe


Daarna door het water de lange duiker door, dit was wel erg koud en (in mijn ogen teveel van het goede voor de jeugd, dit deel had men moeten schrappen). Bart kon het hoge tempo vasthouden en uitlopen op de achtervolgers, ook de andere hindernissen bracht hem niet meer in de problemen zodat hij het eerste is geworden. Ruud heeft in dit deel tevens zeer goed gepresteerd en kon hierdoor op te klimmen naar de derde plaats.

Teun moest 10 minuten later starten dan Bart. Gerrie is met Teun meegefietst. Teun is een rustige starter, die begint met z’n eigen tempo. Vanuit een tiende plaats werkte hij zich gestaag naar voren om uiteindelijk als vierde te eindigen. Ik zag Teun binnenkomen, op de laatste hindernis had hij nog genoeg energie over om de man voor hem te pakken en zo de vierde plek te veroveren. 

 

Omdat ik met Anne pas om 13.00 uur mocht starten heb ik om de tijd te breken de lus van de 7 km run gelopen, hierin zaten lekkere pittige hindernissen waar menig recreant problemen mee had (zelfs een rijpe getrainde survival beoefenaar uit Beltrum kwam hier niet zonder kleerscheuren door heen, ik zal geen namen noemen). Zelf effe snel de lus “afgeraggeld” en toen hardlopend terug naar de start om te starten met Anne.

 

Anne liep lekker door en ging als een speer door de hindernissen. Het eerste stuk ging zonder problemen, toen door de dreksloot welke inmiddels door de vele deelnemers was veranderd in een compleet modderbad. Hierna de doorsteek door de duiker, Anne maakte zich al bang voor al het water wat ze daarvoor al gezien had, gelukkig hoefde de jeugd van rond de 10 jaar hier niet door de duiker heen, ik echter wel. De eerste duiker zat op 30 centimeter na vol,  happend naar lucht en rillend van de kou snel door naar de touw zwaai, welke Anne inmiddels al had afgerond. Via maisland en enteren aangeland bij de hobbeltjespiste. Deze wordt elk jaar langer, zo ver je kon kijken had een kraanmachinist zich uitgeleefd en allemaal gaten en bulten gemaakt. Je raad het al we moesten hier overheen, dit is een aanslag op de conditie en menigeen kon het looptempo niet meer vasthouden en moest aan de wandel. Anne weerde zich kranig en al spoedig waren we aangeland bij de hoge kraanhindernis. Anne mocht via de balken onderlangs de netten. Ik heb zelf de hoge route genomen. De hindernis zat vol met mensen, er waren verscheidene mensen zo bang dat ze het uit gilden. Na een hyperventilerend meisje geholpen te hebben zelf de route vervolgend door ja ja weer een duiker. Dit was teveel van het goede. Door de wachttijden bij de grote hindernis was je al afgekoeld en dan nog het lange stuk compleet door het water. Ik vond dit niet kunnen, zelfs voor ons niet, de jeugd mocht er gelukkig wel omheen. Toen snel door naar de finisch,  Anne liep goed door en we konden hierna snel naar de douches om op te warmen, en wat denk je,  koud water uit de douche. Effe snel afgespoeld en snel de warme kleren aan, de rest kan thuis wel.
wesepe

 

16.00 uur weer terug in Beltrum. Terugkijkend een geslaagde zondag, de hele familie tevreden. Op naar de volgende.

 

 

Door Paul Geessinck